3 Klimek R«k 63-po

„3 Klimek R«k 63
po prostu genami transformującymi. Niewiele zaś wiadomo o funkcji protoonkogenów i ich komórkowych odpowiedników, oraz tego, w jaki sposób te zmienione geny zaburzają, czy tylko inaczej regulują, wzrost komórki. Jak istotny jest z ogółnobiologicznego punktu widzenia fenomen, że transformujący gen koduje białko
0 sekwencji podobnej, lub nawet identycznej, z normalnym czynnikiem wzrostu.
Molekularna teoria onkogenezy określa raka jako chorobę komórek, a ściślej — jednej komórki, która przez podział tworzy guz. Sprowadza go do zmian sekwencji lub tylko ukształtowania DNA komórkowego, względnie do ekspresji wirusowej. W przeciwieństwie do tej interpretacji genetycznej, teorie epigenetyczne upatrują przyczynę w zmianach pozagenetycznych składników
1 struktur komórkowych. Jednak takie molekularne, a nawet komórkowe, zdaniem H. Rubina, myślenie jest nieadekwatne i mylące. Komórka człowieka zachowuje się inaczej jako pojedyncza, wyizolowana jednostka, a inaczej w małych czy dużych grupach tworzących tkanki. Chodzi głównie o zależności związane z gęstością ich populacji i rozmiarami hodowli lub tkanki oraz ze stanem i rozwojem organizmu. Istotna jest w tym organizacja tkanki, umożliwiająca jej komórkom utrzymanie zdolności do różnicowania.“(6)